مثبت اندیشی افراطی

مثبت اندیشی افراطی در مقابل مثبت اندیشی سالم

دیدین یه عده با آب و تاب به مردم مثبت اندیشی افراطی رو تبلیغ میکنن: «فقط مثبت باش! اصلا در موردش فکر هم نکن فقط به طرز احمقانه ای مثبت باش!»

ظاهر قضیه مثبته! اما کسی که به این توصیه عمل میکنه واقعا تو دردسر میوفته!

مثبت اندیشی افراطی مثل همین توصیه، میتونه باعث مقاومت، شرم، حسرت، احساس شکست و خیلی چیزای دیگه بشه.

چون همیشه در هر لحظه نمیشه مثبت بود!

این توصیه دقیقا نقطه مقابل مثبت اندیشی هست! چون دقیقا از مکانیزم سرکوب و زور استفاده میکنه.

اصولا به این نوع مثبت اندیشی میگن مثبت اندیشی سمّی.

 

تفاوت مثبت اندیشی افراطی با مثبت اندیشی سالم

مثبت اندیشی افراطی میگه تحت هر شرایطی باید مثبت باشی. به زبون ساده، داره میگه به زور مثبت باش!

کسایی که فلسفه مثبت اندیشی رو درک کردن میدونن که این توصیه با مثبت اندیشی خیلی فاصله داره!

مثبت اندیشی سالم اینه که با اوضاع منفی کنار بیایم، اما ترجیح بدیم از استراتژیای تفکر مثبت استفاده کنیم، بدون اینکه شرایط و اوضاع منفی رو انکار کنیم!

مثبت اندیشی افراطی شما رو تو یه شرایط اجباری حبس میکنه و در نهایت ازتون یه بازیگر مسخره میسازه.

اما مثبت اندیشی سالم میشه الهام بخش زندگیتون!

 

عواقب مثبت اندیشی افراطی

خیلی چیزا میتونن همراه با مثبت اندیشی افراطی بروز کنن. از جمله:

  • افسردگی
  • روبرو نشدن با مشکلات
  • سرکوب کردن اضطراب
  • انکار واقعیت و زیستن تو خیالات

کسایی که توصیه های مثبت اندیشی افراطی میدن، در مقابل فردی که داره رنج میکشه به جای اینکه بهش گوش بدن و برا مشکلات راه حل پیدا کنن، اون فرد رو بخاطر احساسش سرزنش و شرمنده میکنن!

چندتا مثال بزنم از توصیه های مثبت اندیشانه‌ی افراطی:

  • انقد منفی نباش! ( فرد داره دیگری رو بخاطر احساسی که داره سرزنش میکنه)
  • کسایی هستن که شرایطشون خیلی بدتر از توئه! (دست کم گرفتن درد فرد با به کار گیری ترفند مقایسه. احساس منفی فرد با ناشکری مساوی تلقی میشه)
  • گفتن تو میتونی در شرایطی که فرد هیچ راهی برای موفقیت نداره! (وادار کردن فرد به انکار واقعیت و شوک و ناتوانیش)

مثبت اندیشی افراطی اصلا استراتژی جالبی نیست. باعث میشه اهمیت موضوع رو رد کنین و احساساتون رو سرکوب کنین و تو یه دنیای خیالی سیر کنین.

بهتون توصیه میکنه که همه چیز با قدرت اراده قابل حله!

کسی که بخاطر شکست یا ناتوانیش ناراحته رو کاملا شرمنده میکنه و این واقعیت که فرد شاید به کمک نیاز داشته باشه رو کاملا نادیده میگیره!

 

مثالهای مثبت اندیشی سالم

مثبت اندیشی سالم اینطوریه:

  • من باهاتم! (لازم نیست جواب مشکلات رو بدونین، فقط سعی کنین به فرد بفهمونین که تو این اوضاع تنها نیست.)
  • نمیدونم چرا این اتفاق افتاده اما اینو میدونم که تو یه جوری ازش استفاده میکنی! (این مورد هم جوابی برای درد و رنج فرد نداره، اما به فرد نشون میده که هنوز قدرت کنترل زندگیشو داره!)
  • تو لیاقتشو داری! (شنیدن این جمله از یه آدم مورد اعتماد به فرد قدرت تازه ای میبخشه)

تو این روش به جای اینکه مدام مثبت اندیشی رو تبلیغ کنیم و بهشون بگیم که درد و رنجشون رو دور بزنن و بهش توجهی نکنن، به فرد نشون میدیم که تنها نیست و میتونه از این شرایط به نفع خودش استفاده کنه.

این باعث میشه خیالشون راحت باشه که کسی قضاوتشون نمیکنه. کسی نمیگه بی عرضه‌س، نـتونست، و …

مثبت اندیشی افراطی

مثبت اندیشی افراطی

استراتژی های مثبت اندیشی سالم

وقتی یه احساسی دارین، اونو برا خودتون بیان کنین. بگین «من ….. (مثلا غمگین) هستم و اشکالی نداره که اینطور باشم». بیان کردن احساس، قدرت اونو از بین میبره. سرکوب، قدرتش رو چندین برابر میکنه.

ما انسانیم و دارای عواطف هستیم. عواطف جزئی از زندگی ما هستن! چیزی برای خجالت و شرمندگی وجود نداره و دلیلی نداره اونارو نادیده بگیریم.

سرکوب، مشکلات خیلی بیشتری برامون به وجود میاره! مشکلات جدی که سلامت روانمون رو نشونه میگیرن.

به جای اینکه سعی کنیم با مثبت اندیشی افراطی دردها و رنجهامون رو دور بزنیم، بهتره سعی کنیم که با دردهامون کنار بیایم.

این تفاوت بزرگی ایجاد میکنه. فهمیدن دلیل رنج یه چیزه و ماست مالی کردنش با مثبت اندیشی یه چیز دیگه!

هر وقت نیاز به کمک داشتین بگین.

کسایی که شرایطتون رو درست نفهمیدن، بهشون توضیح بدین موضوع چیه!

بذارین بقیه بدونن این لحظه به چی نیاز دارین! آیا نیاز دارین با یکی صحبت کنین؟ یا نیاز دارین تنها باشین؟ این اسمش خودپسندی نیست، بهش میگن ارزش دادن به خود.

رنج به خودیِ خود مشکلی نداره. رنج بهمون نشون میده که یه جای کار رو اشتباه انجام دادیم.

به جای اینکه رنجها رو سرکوب کنین، باهاشون مهربون باشین. با شفقت بهشون نگاه کنین. اینطوری میتونین اونارو بهبود بدین.

شما اجازه دارین که عواطفی مثل هیجان و غم و اندوه و … رو احساس کنین! شما انسان هستین! این جزئی از ماهیت شماست. جایی برای شرم و ناراحتی بخاطر اینا وجود نداره.

هر روز یه فرصته برای تغییر و شروع دوباره.

با خودتون مهربون باشین. این مهربونی میتونه عمیق تر بشه و درونی بشه تا جایی که کاملا اتوماتیک مثبت اندیش باشین! :-)

 

حرف آخر

اگه نظری پیشنهادی چیزی دارین همین پایین برام بنویسین.

و اگه این مقاله به دردتون خورد، آدرسشو برا دوستاتون هم بفرستین.

موفق و مثبت باشین ;-)

1 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *