از مراقبه چه انتظاری داشته باشیم؟ | چگونه مراقبه کنیم

نکته بسیار مهمی که از دید خیلیا پنهونه، اینه که قبل از اینکه یاد بگیریم چگونه مراقبه کنیم لازمه بدونیم که از مراقبه چه انتظاری داشته باشیم.

وقتی که شروع به مراقبه میکنین ممکنه فورا متوجه بشین یه تغییراتی در شما داره به وجود میاد.

شاید کمتر احساس نگرانی کنین، یا هوشیارتر بشین.

یا از نظر اجتماعی آدم راحت تری باشین یا توان ذهنیتون قوی تر بشه.

و یا ممکنه اصلا هیچ چیز قابل توجهی پیش نیاد!

منتظر هیچ تغییر چشمگیری نباشین

بیشتر تغییرات کم کم و تدریجی اتفاق میوفتن.

در طول مراقبه تجربه های مختلفی خواهید داشت. مثل احساس آرامش دلچسب، احساس وجد و سرور، احساس خواب آلودگی و …

چیزی که تقریبا همه اوایل بهش بر میخورن اینه که احساس میکنن مغزشون با سرعت خیلی زیادی کار میکنه.

اما اینطور نیست! واقعیت اینه که حالا که کمی از دغدغه های روزمره دور شدین، برای اولین بار متوجه سرعت عادی جریان افکارتون شدین!

بعضیا موقع مراقبه تصاویری میبینن، یا مزه و بوهای مختلفی رو تجربه میکنن. و بعد از مراقبه یه احساس جدیدی نسبت به زندگی دارن.

همه ی این تجربه ها به دلیل تازگی اونا جذابیت زیادی دارن.

 

اما بهشون توجهی نکنین!

همه اینا چیزایین که باید اونا رو دید و رها کرد.

تو مراقبه هیچ چیز عالی یا درستی وجود نداره. هر جلسه ی مراقبه مثل هر روز زندگیتون متفاوت و منحصر به فرد هست.

اگه در انتظار بروز حالات خاصی باشین، دیر یا زود از مراقبه دلسرد میشین.

اوایل، مراقبه تازگی زیادی داره و به راحتی متوجه میشین که در حال تغییر هستین.

بعد از یه مدت، با تجربه های تازه ای که هیجان کمتری دارن مواجه میشین. درواقع تو این مرحله ممکنه پیشرفت زیادی داشته باشین درحالی که احساس نمیکنین اتفاق خاصی رخ داده باشه.

چگونه مراقبه کنیم

از مراقبه چه انتظاری داشته باشیم؟

تغییرات نامحسوس هستن

در طول مراقبه همیشه لازمه که قضاوت رو کنار بذارین و اجازه بدین هرچی پیش میاد، پیش بیاد!

قبل از شروع، باید برای خودتون یه بازه زمانی تعریف کنین و به خودتون بگین در طول این مدت هر اتفاقی هم بیوفته به تمرین ادامه خواهید داد.

در این صورت تجربه های مایوس کننده رو به راحتی پشت سر میذارین.

 

تجربه های اولیه مراقبه

میتونن خیلی جذاب و خلسه آور باشن. خیلیا یه شور و شوق وصف ناپذیری رو تجربه میکنن.

نباید اینارو جدی گرفت!

این تجربه ها رو بعنوان چیزای گذرا تماشا کنین و رهاش کنین. چون خیلی زود وارد مرحله بی تفاوتی خواهید شد.

کسایی که بخاطر این تجربه ها احساس میکنن آدم مهمی شدن، خیلی زود هم درون خودشون و هم بین کسایی که ادعا کردن خرد میشن!

فراموش نکنین مراقبه یه تمرین شخصی هست.

بعضیا تجربه های خلسه و دیدن تصاویر رو خیلی جدی میگیرن و احساس میکنن بودا شدن. این خودفریبی محض هست!

و بعضیا فکر میکنن هیچ هستن و هیچ تغییری نکردن. اینکه آدم بی ارزشین.

هر دو دیدگاه مثبت و منفی رو باید کنار گذاشت.

هر تجربه ای که تو زمان مراقبه رخ داد رو با آغوش باز بپذیرین و بعد، رهاش کنین!

 

قضاوت، انتقاد، و ابراز عقیده ممنوع!

مراقبه یعنی رها کردن فکرها و الگوها.

هرچقدر انتظار کمی از مراقبه داشته باشین، کمتر داوری میکنین و ذهنتون درگیر پیشرفت یا پسرفت نمیشه و به کارتون ادامه میدین.

چیزی که خیلیا تو مراقبه دنبالش هستن داشتن آرامش پایداره. و این چیزی نیست که یک جلسه خاص مراقبه به شما بده!

 

حرف آخر

بنابراین، قبل از اینکه از خودتون بپرسین چگونه مراقبه کنیم ، بهتره با خودتون کنار بیاین که بهتره از مراقبه چه انتظاری داشته باشین!

مراقبه به شما آرامش و شادمانی میده. اما به شرطی که به تجربه های گذرای زمان مراقبه – مثبت یا منفی – توجهی نکنین و هر روز زمان مشخصی رو به تمرین مراقبه اختصاص بدین.

1 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *